Çekici Kaç Litre Yakar? Bir Yolculuk Hikayesi
Hayatımda birkaç an var ki, içimde çok şey bırakıp gitti. Kimisi silinmeyecek kadar kalıcı, kimisi ise içimde ufak bir yara gibi kalıyor. Geçen yaz Kayseri’nin o sıcak akşamlarından birinde, tam da bu duygularla yola çıkmıştım. O anın ardında ne çok şey vardı; bilinçli bir tercih miydi, yoksa kaderin yazdığı bir senaryo muydu, bilmiyorum. Ama şu soruyu sormaktan da alıkoyamıyordum kendimi: Çekici kaç litre yakar?
Yola Çıkarken
Hayatımın en kalabalık, en stresli dönemlerinden biriydi. Her şey birbirine girmişti; iş, aile, arkadaşlar… Kendimi, bir ormanın içinde kaybolmuş gibi hissediyordum. Ama bir gece, Kayseri’nin o serin havası, üstüme bastığı karanlık gölgeler ve yıldızsız gökyüzü bana farklı bir şey önerdi. Bir yolculuk. Yola çıkmalıydım. Ama yalnız başıma, kimseye ihtiyacım olmadan. Sadece kendi sesimi duymalıydım. O yüzden, bir sabah uyanıp, arabamı çalıştırırken içimde bir huzur buldum.
İlk kez o gün arabamla yola çıktım. Fakat ne kadar dikkatli olursam olayım, bu yolculuk soruyu zihnimde daha da çok yankılandı: “Çekici kaç litre yakar?” Hani bazı sorular vardır ya, ne kadar dikkatle gözden geçirsen de insanın içine takılır. İşte o soruydu bu. Bunu öğrenmeliydim.
Yavaşça İlerleyen Bir Yolculuk
Yolculuk hiç acele etmeden ilerliyordu. Ara ara yavaşlayıp, manzaranın tadını çıkarıyordum. Kayseri’nin o alışıldık, durgun havası birden değişmeye başlamıştı. Geceyi sabah ettim, sabahı akşama çevirdim. Kayseri’den çıktığımda yanımda yalnızca arabam ve birkaç anı vardı. Yolculuk boyunca, her şeyin beni sarmaladığını hissettim. Çekici kaç litre yakar, sorusu aklımı kurcalarken, bir yandan da aklımda Kayseri’nin belli başlı sokaklarının, çarşılarının melodisi vardı.
Yola çıkarken, çekicinin ne kadar yaktığını bilmemek de garipti. Fakat o kadar zaman olmuştu ki, bu düşünceler beni çok fazla etkilemedi. Çekici kaç litre yakar sorusu zihnimde hala vardı ama o an bunun çok da önemi yoktu. Bütün mesele özgürlüğü bulmaktı. Ve belki de, yakıtı ve tüketimini hesaba katmadığım o yolculuk, bana daha fazla özgürlük kattı.
Aniden Dönüş
Beni bir şey alıkoyuyordu, ama neydi? Yolda geçen her saniye, o eski kalıplardan, rutinlerden kurtuluyor gibiydim. Kayseri’nin asfalt yolları, bana bir kaçış aralığı sağlıyordu. O kadar yol aldım ki, artık geri dönmek zorunda olduğumu fark ettim. O an ne olduğunu anlayamadım, tam olarak içimde bir kayboluş hissettim. Ne vardı geri dönmem gerektiğini anlatan? Neden bu kadar hızla ve gözlerim dolu şekilde arabama yöneldim?
Ve sonra aklıma geldi: “Çekici kaç litre yakar?” Elbette bir ölçü vardı ama bazen her şeyin bir ölçüsü yoktur. Yola çıkarken, her şeyin belirli bir düzeni ve planı olduğunu düşünüyordum. Ancak içimde bir boşluk vardı; ne kadar yakıt harcadığımı, ne kadar süre geçirdiğimi anlamadım. Yola çıkarken her şey hesaplıydı, dönüşte ise bilinçaltım sanki hesapları bir kenara bırakıp, sadece kendimi dinlememi istiyordu. Çekicinin kaç litre yaktığı sorusu artık anlamsızlaşmıştı. Her şey bir yolculuk, her şey bir keşifti.
Yeni Başlangıçlar
İçimden bir yerlerde, bu yolculuk bir şeyin başlangıcıydı. Ama o sıralarda fark ettiğim bir şey vardı. Ben sadece arabayı değil, hayatı da sürüyordum. Bazen sorular, cevaplarından çok daha fazla şey ifade eder. Çekici kaç litre yakar? Elbette bunu da öğrenebilirdim ama bu yolculuğun bana öğretmesi gereken şey, her şeyin bir süreklilik taşıdığıydı. Yaşamda olduğu gibi, yakıt da tükenebilir; ama yolculuk, her zaman sürer.
Zihnimde dolaşan düşünceler biraz daha netleşmeye başlamıştı. O gün, o yolda, en çok neye ihtiyacım vardı? Cevap yine çok basitti: kendimi yeniden keşfetmeye. Yolda geçirdiğim her dakika, içimde bir umut ışığı yakıyordu. Fakat, o gün, arabamın ne kadar yakıt tükettiği sorusunun aslında hayatın anlamını değiştirmediğini fark ettim.
Son Sözler
Çekici kaç litre yakar? Bu, sorulacak bir soru olabilir ama bir süre sonra bu sorunun da bir anlamı yoktu. Sonuçta yolculuk bitti ve hayat devam etti. Ama ben, o soruyu sorduğum andan sonra, hayatımın hiç bir zaman aynı olmayacağını fark ettim. Yakıt tükendiğinde yolculuk bitiyor, ama ruhumda bir şeyler hep kalıyor.
Yola çıkarken, o kadar düşüncesizdim ki. Ama bir yolculuk başladığında, bu kadar önemli bir soruyu bile unutabilirsin. Sonunda önemli olan, gittiğin yer değil; o yolda kazandıkların ve yaşadıkların olacaktır.