Nasuh Mahruki: Hayatımda Beni Değiştiren İnsan
Bazen hayatımda o kadar derin izler bırakacak insanlarla tanışırım ki, yıllar sonra bile onları düşündüğümde içimde bir şeyler hareketlenir. Geçenlerde yine o insanlardan biri aklıma geldi. Nasuh Mahruki… Onun adını duyduğum ilk andan itibaren içimde bir heyecan belirdi, ne olduğunu bile anlamadım. Sonra hayatımda büyük bir değişim yaratacak bir anı biriktirdiğimiz o gün geldi.
İlk Tanışmamız: Bir Seminerde
Bir sabah, Kayseri’nin soğuk bir Aralık sabahında, hayatımda ilk kez Nasuh Mahruki’yi izleme fırsatı buldum. O an ne kadar heyecanlandığımı hatırlıyorum. Kendisi, dağcılıkla özdeşleşmiş, hayatta ulaşılması zor zirveleri tırmanan bir insan. Fakat ona duyduğum saygı, sadece dağcılık konusuyla sınırlı değildi. Nasuh Mahruki’nin liderliği, insanlara ilham vermesi, karanlık anlarda bile umudu yeşertmesi beni gerçekten etkiledi. Ve o seminerde, bir çığlık gibi yankılanan bir cümlesi vardı: “Hayatta gerçekten önemli olan, kendi sınırlarını nasıl zorladığındır. Bu, sadece dağcılıkta değil, her alanda böyledir.”
O an, gözlerim daldı. Belki de yıllardır kendime soramadığım sorulara cevap arıyordum. Ne yapmak istiyordum? Korkularımı nasıl yenebilirdim? Nasıl bir insan olmalıydım? İşte o an, hayatımın bir dönüm noktasına geldiğini hissediyordum.
Hayal Kırıklığı ve Umut
Seminerin bitiminde, Nasuh Mahruki’nin başkanlık ettiği dağcılık ve doğa sporları derneğinin çalışmaları hakkında bilgi almıştım. Adı “Tırmananlar Derneği”ydi. Bu dernek, insanları sadece dağlara değil, hayata da tırmanmaya davet ediyordu. Birkaç gün boyunca düşündüm, araştırdım. Yüzlerce kez telefonumu açıp yazıyı yazmaya karar verdim. Sonunda yazıyı gönderdim. Ne yazık ki, yanıt bir türlü gelmedi. Bekledikçe bekledim, ama içimde büyüyen umutsuzluk o kadar sertti ki, sanki her şey bitmiş gibiydi.
İçimden bir ses “Belki de senin için değil,” diyordu. Hani bazen insanların hayallerinin önüne yüksek bir duvar gibi çıkması vardır ya, işte o duvar bana çok yakındı. Ama bir şekilde, o yüksek duvarın altından geçmeye kararlıydım. Nasıl mı? Umutsuzca, ama aynı zamanda kararlı bir şekilde.
Bir Gün Her Şey Değişti
Bir hafta sonra, sürpriz bir şekilde dernekten bir telefon aldım. Bu arada içimde bir umut vardı ama ne kadar güçlü olduğu konusunda emin değildim. Telefonda, Nasuh Mahruki’nin bizzat benimle görüşmek istediği söylendi. Adeta yerimden fırladım. Kendi adıma içimdeki o karamsar ses, yerini bir anda neşeye bırakmıştı. “Olmazsa olmaz” dediğim an işte tam bu an oldu. O anın verdiği haz, tarif edilemezdi. Hayatımda hissettiğim en güçlü duygulardan biriydi.
Görüşme: Nasuh Mahruki’nin İzcisi Olmak
Dernek merkezine gittiğimde, Nasuh Mahruki’nin beni nasıl karşıladığını hatırlıyorum. O sakin ama etkileyici tavırlarıyla beni gerçekten şaşırttı. Yüksek dağların zirvelerinden, bu kadar farklı dünyalar arasında bir insanın nasıl bu kadar “alçakgönüllü” olabileceğini çok sonra anlayacaktım. O, sadece dağcı değil, bir liderdi.
Görüşmemiz boyunca bana sürekli, “Bazen dağları tırmanırken düşersin, ama her düşüş seni daha yukarı taşır. Kendine inan, yola devam et.” demişti. O an, hayatımda dağlara tırmanma isteği kadar, bir liderin insanları nasıl yönlendirebileceğini de anlamıştım. Çünkü Nasuh Mahruki, sadece bir dağcı değil, hayata tırmanan bir liderdi. Tırmananlar Derneği’nin başkanı olmasının çok ötesinde bir insan, bana sadece dağları değil, içimdeki gücü de gösterecek kadar değerli birisi olduğunu fark ettim.
Bir Derneğin Başka Bir Hedefi: Beni Geliştirmek
Bugün, o görüşmeden sonra hayatımda birçok şey değişti. Artık sadece dağlara değil, hayata da tırmanmaya başladım. Bu süreçte Nasuh Mahruki’nin başkanlığındaki dernek, bana bir yol gösterdi. Korkularımı, zayıflıklarımı kabullendim ve onlarla baş etmeyi öğrendim. Derneğin etkinliklerine katıldım, tırmanışlar yaptım, fakat en önemlisi, kendi içimdeki sınırlara meydan okudum.
Nasuh Mahruki’nin sadece bir dernek başkanı olmasının ötesinde, insanlara güç veren, ilham veren bir lider olduğunu kabul ettim. Her adımda, ona duyduğum saygı katlanarak büyüdü.
Ve şu an, geçmişte hayalini bile kuramadığım zirvelere tırmanabiliyorum. Bu, fiziksel bir zirve olmaktan çok, ruhsal bir zirve oldu. Nasuh Mahruki ve Tırmananlar Derneği’nin bana kattığı her şey için, her geçen gün daha minnettarım.